 |
 Chinese recepten Griekse recepten Italiaanse recepten Recepten Spaanse recepten Startpagina Zoeken Web Leden opties |
|
|
|
|
|
Griekse Specialiteiten
|
Specialiteiten
Het maakt niet uit wanneer je honger krijgt, in Griekenland kun je altijd 'mezédes' krijgen. Het zijn een soort kleine hapjes. De term dekt eigenlijk alles wat je maar op een bord kunt serveren.
Grieken hebben, buiten op feestdagen, weinig belangstelling voor een uitgebreid maal met verschillende gangen. Ze bestellen liever een aantal mezédes die ze delen. 's Avonds, wanneer ze met vrienden in hun geliefde taverne zitten, bestellen ze dan liever verschillende kleine gerechten. Al deze hapjes worden terzelfdertijd geleverd en iedereen neemt waar hij zin in heeft. Men neemt de tijd om te kletsen en om te genieten. En aangezien de trek meestal al etend komt, bestelt men al vlug nog een tweede reeks mezédes zonder dat er de behoefte ontstaat om iets groters te bestellen. Goede gelegenheden hebben een uitgebreid assortiment van kleine hapjes.
Voorbeelden van mezédes zijn:
Biftéki of kleine gehaktballetjes
Boerensalade met féta
Féta
Souvlakia of klein vleesspiesjes
Taramosaláta of viskuitpastei
Tzatzíki of yoghurt met komkommer en knoflook
Saganáki of gebakken kaas
Sardélles of ansjovis, gezouten of in olie
Melitzanosaláta of auberginepuree
Oktapódi xitádo of in azijn gemarineerde octopus
De steile hellingen van het schrale Griekenland bieden geen gunstige voorwaarden voor veeteelt. Je treft er voornamelijk schapen en geiten aan, want deze dieren passen zich het best aan de vaak steile, stenige en dorre bergweiden.
Deze kudden zijn in eerste instantie van belang voor de melk. Daaruit wordt yoghurt en kaas bereid, een belangrijk onderdeel van de Griekse voeding. Ook de verwerking van wol en leer is nog steeds een belangrijke tak van de economie.
Toch heeft ook het vlees een plaatsje veroverd in de Griekse keuken. Grieken geven echter de voorkeur aan jong vlees, kalf, lam of speenvarken. Schaap of geit is niet echt populair. Veel vlees moet daarom geïmporteerd worden, dit maakt het vrij duur waardoor veel vleesgerechten aan feestdagen verbonden zijn. Uit nood werd men echter vindingrijk, waardoor in ovenschotels vlees met vele andere ingrediënten wordt gecombineerd.
De bekendste vleesgerechten uit Griekenland zijn Gyros, heerlijk geurend vlees aan een staand, draaiend spit, en Souvlakiá, een vleesspies van lams- of varkensvlees dat voor het grillen wordt gemarineerd.
Grieken zijn grote kaasliefhebbers. Ze nemen op het vlak van consumptie de tweede plaats, na de Fransen. De 'féta' is veruit het populairst. Omdat deze kaas in grote stukken werd geperst kon je nooit de hele kaas, maar altijd een stukje krijgen. De naam 'féta' betekent dan ook 'stukje'.
Van oorsprong is 'féta' een herderskaas, gemaakt van schapenmelk. Vandaag is een stuk 'féta' met een paar zwarte olijven en een stuk brood een van de meest gegeten mezédes. Féta is ook een vast ingrediënt van de Griekse boerensalade. Verder wordt de kaas gebruikt om te marineren en als vulling in talloze gerechten. Wie de echte 'féta' wil kopen moet erop letten kaas te kopen van schapenmelk. 'Féta' van koemelk heeft een totaal andere smaak.
Oúzo is de meest bekende Griekse nationale drank. Zoals alle bewoners van mediterrane streken, koesteren ook de Grieken een grote voorliefde voor anijs. Per slot van rekening is het met witte bloemtrossen bloeiende kruid afkomstig uit het oostelijke deel van het Middellandse-Zeegebied en het Midden-Oosten. Voor de Egyptenaren was het heilig en de Grieken beschouwden het als een algemeen geneesmiddel.
Zodra de kunst van het distilleren, een uitvinding van de Arabieren, zicht in het mediterrane gebied verspreidde begon men daar anijs in alcohol op te lossen en te gebruiken voor versterkende likeuren. Om het anijsaroma aan het anijszaad te onttrekken, moesten de zaden in een alcoholwater oplossing worden geweekt. Pas de distillatie, of zelfs de tweede distillatie, brengt de gewenste smaakstoffen tot bloei.
Bijna overal in Griekenland wordt Oúzo gestookt, meestal in kleine hoeveelheden en op ambachtelijke wijze. Iedereen, zelfs de grotere merken, houdt zijn recept geheim. De juiste mengeling van kruiden is erg belangrijk om geen afwijking in de smaak te krijgen.
Oúzo wordt bij voorkeur koud gedronken, met ijs en verdund met water.
Als nationale drank wordt hij als afsluiter van een maaltijd genuttigd, in het restaurant vaak als gastvrij gebaar van de eigenaar.
Retsiná is veruit de populairste Griekse wijn. Hij wordt gemaakt van witte savatiano-druiven, die niet gevoelig zijn voor droogte. De typische smaak van 'retsiná' is afkomstig van de pijnboomhars die uit de ingeritste schors druipt en in blikken wordt opgevangen. Tijdens de gisting worden harskristallen toegevoegd, die voorkomen dat hij oxideert en hem zijn opvallende smaak verlenen. De unieke 'retsiná' geniet bijzonder aanzien als traditionele wijn, wat invloed heeft op de manier van produceren in de gebieden Attica, Viotia en Euböa. Een als landwijn aangemerkte 'retsiná' voldoet bovendien aan eisen met betrekking tot oplage, herkomst en kwaliteit van de wijn.
|
|
Geplaatst door KokkieBlanda Donderdag 08 juli @ 08:25:46
|
|
|
Geassocieerde Onderwerpen
|
| |
 |
Gemiddelde score: 3.87
Stemmen: 8
|
|
|
|
Welkom Anoniem
 Lidmaatschap:
 Laatste: priscilla
 Nieuw vandaag: 2
 Nieuw gisteren: 2
 Algemeen: 286
Bezoekers Online:
 Leden: 0
 Bezoekers: 1
Bots: 0
 Staf: 0
Beheerder online:
Er zijn geen beheerders online! |
|
|
|
We ontvingen 4973638paginabezoeken sinds Juni 2004 |
|
|
|
advertentie
